Rommel przekazuje pustynię Stummemu

Erwin Rommel przez całe lato 1942 roku wypierał Armię Ósmą w głąb Egiptu, ale pod Alam Halfa, w pierwszych dniach września, Bernard Montgomery, który 7 sierpnia objął dowodzenie Armią Ósmą, zatrzymał go i odrzucił Armię Pancerną na pozycje wyjściowe. Była to pierwsza wyraźna porażka Rommla na pustyni i nie otrząsnął się z niej szybko.

W ciągu kilku tygodni Rommel przekazał niemiecko-włoską Armię Pancerną generałowi Georgowi Stummemu i odlecił do Niemiec. Stumme dowodził korpusem pancernym na froncie wschodnim, ale nigdy nie walczył z Brytyjczykami w Afryce Północnej, a przejął armię, która już nie prowadziła natarcia. Stała ona okopana za własnymi polami minowymi pod El Alamein, czekając, co dalej zrobi Montgomery, z wybrzeżem na jednym skrzydle i Depresją Kattara na drugim, zamykającymi wszelkie pole do manewru.

Stumme miał niewiele czasu, by poznać teren. 23 października Montgomery rozpoczął operację Lightfoot, czyli drugą bitwę pod El Alamein, a Dywizja Nowozelandzka w pierwszych godzinach ataku wysunęła się na Grzbiet Miteiriya. Następnego ranka, 24 października, Stumme wyjechał swoim wozem dowodzenia, by osobiście zobaczyć przebieg walk. Samochód znalazł się pod ostrzałem, a Stumme zmarł na atak serca. Jego ciało odnaleziono dopiero następnego dnia.

Rommel, wciąż rekonwalescencji w Niemczech, został natychmiast odwołany i już wieczorem 25 października był z powrotem w Afryce, przejmując dowodzenie nad armią, która już traciła teren. Dowództwo, które opuścił pod koniec września, spodziewając się powrotu na spokojny front, zamiast tego rozpadało się, gdy do niego wracał. Kampania północnoafrykańska trwała od czerwca 1940 roku, przesuwając się to w jedną, to w drugą stronę przez ten sam pas pustyni między Libią a Egiptem, a to przekazanie dowództwa, krótkie i w dużej mierze zapomniane w porównaniu z bitwą, która po nim nastąpiła, pozostawiło stronę Osi bez ustalonego przywództwa właśnie w momencie, gdy Brytyjczycy ostatecznie uderzyli z pełną siłą. Krótka, tragiczna kadencja Stummego między dwoma okresami dowodzenia Rommla to jeden z tych szczegółów, które są przeskakiwane w opowieściach przechodzących od razu od Alam Halfa do Lightfoot, ale to właśnie ona zdecydowała, kto naprawdę dowodził Armią Pancerną, gdy 23 października zagrały działa, a przez pierwsze dwa dni bitwy nie był to wcale Rommel.