Pierwsze pełne posiedzenie w Moskwie

Pierwsze regularne posiedzenie trzech ministrów spraw zagranicznych podczas konferencji moskiewskiej rozpoczęło się 19 października 1943 roku o godz. 16. Wieczorem poprzedniego dnia Cordell Hull i Anthony Eden odwiedzili Wiaczesława Mołotowa, by omówić procedurę i zasady informowania opinii publicznej. Spotkanie przebiegło w serdecznej atmosferze. 19 października Eden rozmawiał z Hullem w południe, a Mołotow odwiedził Hulla o godz. 14.30. W formalnym posiedzeniu uczestniczyli wyłącznie trzej ministrowie i wyżsi przedstawiciele ich rządów. Rząd radziecki zapewnił Hallowi opancerzoną limuzynę z kuloodpornymi szybami.

Mołotow przedstawił jako pierwszy punkt porządku obrad delegacji radzieckiej działania zmierzające do skrócenia wojny z Niemcami i ich europejskimi sojusznikami. W pisemnych propozycjach zaapelował do Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych o pilne podjęcie w 1943 roku kroków zapewniających inwazję w północnej Francji. Chciał potwierdzenia, że angloamerykański plan inwazji wiosną 1944 roku pozostaje w mocy. Zaproponował również, by trzy mocarstwa wezwały Turcję do natychmiastowego przystąpienia do wojny, a Szwecję poprosiły o udostępnienie baz lotniczych do operacji przeciwko Niemcom.

Propozycje łączyły koordynację wojskową z kwestiami dostępu i opowiedzenia się po stronie aliantów. Hull i Eden odpowiedzieli na pytanie dotyczące północnej Francji 20 października, popierając oświadczenia swoich przedstawicieli wojskowych, że decyzje z Quebecu potwierdziły plan inwazji na wiosnę 1944 roku, z zastrzeżeniem określonych warunków. Obaj ministrowie i Mołotow zgodzili się kontynuować analizę kwestii Turcji i Szwecji. Amerykanie zaproponowali też udostępnienie baz w Związku Radzieckim na potrzeby bombardowań wahadłowych przemysłowych rejonów Niemiec, a także usprawnienie wymiany danych meteorologicznych i łączności lotniczej. Mołotow wstępnie zaakceptował te propozycje i zgodził się, by władze radzieckie spotkały się z amerykańskimi generałami w celu omówienia szczegółów.

Posiedzenia w Moskwie trwały do 30 października. Porządek obrad znacznie wykraczał poza początkową kwestię: obejmował Włochy i Bałkany, traktowanie Niemiec po zawieszeniu broni, Polskę, Persję i bezpieczeństwo powojenne. 30 października cztery rządy — Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Związku Radzieckiego i Chin — przyjęły deklarację w sprawie bezpieczeństwa powszechnego. Konferencja przyjęła również deklarację dotyczącą odpowiedzialności za zbrodnie popełnione przez hitlerowców. Prace pierwszego popołudnia rozpoczęły się jednak od węższej próby koordynacji sojuszników: od pytania, jakie działania każdy rząd podejmie, by szybciej zakończyć wojnę w Europie, i jakie zobowiązania jest gotów podjąć wobec pozostałych.