Pacific · 15 Jun 1944 – 9 Jul 1944
Saipan i bitwa na Morzu Filipińskim
Wojska amerykańskie zdobyły Saipan po desancie prowadzonym od 15 czerwca do 9 lipca 1944 r. Nieudana interwencja japońskiej floty na Morzu Filipińskim przyniosła jej ciężkie straty w samolotach i okrętach.
Full edition
The map is in the full edition.
Step through the battle phase by phase, with front lines and unit movements drawn on the terrain. All 50 battles, plus every past story.
First 7 days free, then $49.99 a year. Cancel before the week ends and you pay nothing.
Renews automatically until you cancel. By subscribing you agree to the Terms and Privacy Policy.
Already subscribed? Sign in
Amerykański desant na Saipan rozpoczął się 15 czerwca 1944 r., po nalotach, rozpoznaniu i bombardowaniu morskim. 2. i 4. Dywizja Piechoty Morskiej wylądowały na południowo-zachodnim wybrzeżu wyspy, a 27. Dywizja Piechoty pozostała w odwodzie. Japońscy obrońcy przygotowali zamaskowane stanowiska i artylerię na wzgórzach nad plażami. Opór oraz trudne podejścia przez rafy spowolniły desant, ale marines utworzyli przyczółki. Żołnierze wojsk lądowych zaczęli lądować następnego dnia. [Źródła 1, 3, 4, 5](https://www.history.navy.mil/browse-by-topic/wars-conflicts-and-operations/world-war-ii/1944/saipan.html)
Desant skłonił japońską flotę do interwencji. 19–20 czerwca 5. Flota Stanów Zjednoczonych starła się z 1. Flotą Mobilną Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii w bitwie na Morzu Filipińskim. Siły amerykańskie zadały japońskiemu lotnictwu pokładowemu ciężkie straty, a flota japońska wycofała się, nie zdoławszy przerwać operacji na Saipanie. Bitwa morska nie zakończyła walk na lądzie: wojska amerykańskie kontynuowały natarcie, podczas gdy siły japońskie straciły możliwość skutecznego wsparcia lotniczego i wzmocnienia drogą morską. [Źródła 3, 7, 8](https://omniatlas.com/maps/asia-pacific/19440619/)
Na Saipanie wojska amerykańskie posuwały się na północ przez trudny teren i umocnione pozycje. Po wylądowaniu do walki dołączyła 27. Dywizja Piechoty, a dywizje piechoty morskiej kontynuowały natarcie. Japońscy obrońcy, w tym oddziały 31. Armii, bronili centralnych wzgórz, a następnie wycofali się na północ wyspy. Natarcie było powolne i kosztowne. Japoński opór trwał w jaskiniach i punktach oporu, choć wojska amerykańskie stopniowo zmniejszały obszar kontrolowany przez obrońców. [Źródła 1, 3, 4, 5](https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Saipan_order_of_battle)
7 lipca kilka tysięcy japońskich żołnierzy przeprowadziło wielki atak banzai na równinie Tanapag. Uderzenie trafiło w 105. pułk piechoty Armii Stanów Zjednoczonych, należący do 27. Dywizji Piechoty, i przełamało obronę dwóch batalionów, zanim wojska amerykańskie je powstrzymały. Atak przyniósł ciężkie straty obu stronom, ale nie przywrócił Japonii kontroli nad wyspą. Zorganizowany opór zakończył się 9 lipca, gdy wojska amerykańskie ogłosiły Saipan za zabezpieczony. [Źródła 2, 4, 8, 10](https://www.pbs.org/wgbh/americanexperience/features/pacific-war-pacific-1944-1945/)
Amerykańska operacja osiągnęła swój bezpośredni cel: Saipan stał się bazą amerykańską położoną w zasięgu Wysp Japońskich. Podawane przez źródła liczby ofiar różniły się. W amerykańskim raporcie operacyjnym odnotowano 3,143 poległych, 13,208 rannych i 335 zaginionych; japońskie straty w tym raporcie wyniosły 23,811 poległych i 1,810 wziętych do niewoli. Inne źródła podawały wyższe liczby poległych Japończyków, a liczbę ofiar cywilnych szacowały na 8,000–22,000. [Źródła 1, 3, 4, 10](https://www.usmcu.edu/Portals/218/Saipan-Northern%20Troops%20and%20Landing%20Force%20%20Report,%20August%201944.PDF)