Pacific · 7 Aug 1942 – 9 Feb 1943
Kampania na Guadalcanal
Kampania na Guadalcanal zakończyła się utrzymaniem przyczółka alianckiego i ewakuacją wojsk japońskich do 9 lutego 1943, po sześciu miesiącach walk lądowych oraz starć morskich i powietrznych.
Full edition
The map is in the full edition.
Step through the battle phase by phase, with front lines and unit movements drawn on the terrain. All 50 battles, plus every past story.
First 7 days free, then $49.99 a year. Cancel before the week ends and you pay nothing.
Renews automatically until you cancel. By subscribing you agree to the Terms and Privacy Policy.
Already subscribed? Sign in
Kampania rozpoczęła się 7 sierpnia 1942, gdy wojska alianckie wylądowały na Guadalcanal oraz pobliskich wyspach Tulagi, Gavutu i Tanambogo. Na Guadalcanal 1. Dywizja Piechoty Morskiej generała majora Alexandra A. Vandegrifta wylądowała między przylądkami Koli i Lunga. Japoński personel budowlany stawił niewielki opór, a marines do popołudnia 8 sierpnia zajęli nieukończone lotnisko w rejonie przylądka Lunga. Marines utworzyli wokół lotniska pierścień obrony, a samo lotnisko nazwano później Henderson Field. Na Tulagi i mniejszych wyspach japońskie oddziały marynarki stawiały znacznie silniejszy opór; walki trwały tam do 9 sierpnia.
Lądowanie nie zakończyło walk o lotnisko. Wojska japońskie wysłały na wyspę posiłki i zaatakowały pierścień obrony marines. Od 12 do 14 września 35. Brygada Piechoty generała majora Kiyotake Kawaguchiego zaatakowała Grzbiet Edsona, na południe od Henderson Field. 1. batalion rajderski marines i oddziały spadochronowe marines utrzymały grzbiet, odpierając kolejne nocne szturmy. Obrona pozwoliła aliantom zachować lotnisko, jednak działania nadal utrudniały trudny teren, problemy z zaopatrzeniem oraz nieustanne ataki lotnicze i morskie.
W październiku wojska japońskie rozpoczęły kolejną kontrofensywę, której celem było odzyskanie Henderson Field. 13 października przybył 164. pułk piechoty armii amerykańskiej, by wzmocnić obrońców. Walki toczyły się w rejonie lotniska i rzeki Matanikau, gdzie marines prowadzili już natarcie na japońskie pozycje na zachód. Bitwa nie ograniczała się do działań lądowych: siły morskie stoczyły kosztowne nocne starcia na wodach wokół Guadalcanal, a samoloty z Henderson Field i innych baz walczyły o panowanie nad podejściami do wyspy i lotniskiem.
W trakcie kampanii zmieniło się dowództwo. 18 października 1942 wiceadmirał William F. Halsey zastąpił wiceadmirała Roberta L. Ghormleya. 9 grudnia generał major Alexander M. Patch zastąpił Vandegrifta, a 2 stycznia 1943 Patch objął dowództwo XIV Korpusu Armijnego. Wojska japońskie rzucały do walki duże związki taktyczne, ale robiły to stopniowo i poniosły ciężkie straty. Alianci nadal utrzymywali lotnisko i rozszerzali kontrolę nad wyspą, gdy kampania wkraczała w końcową fazę.
Do 9 lutego 1943 wojska japońskie ewakuowały pozostałe siły, a tego samego dnia Patch ogłosił wyspę zabezpieczoną. Kampania trwała od pierwszych lądowań 7 sierpnia 1942. Wśród podawanych strat alianckich było 7,100 poległych i ponad 7,789 rannych; straty armii japońskiej szacowano na 19,200 zabitych, w tym 8,500 poległych w walce. Obie strony straciły również okręty i samoloty. Kampania zakończyła się zwycięstwem aliantów, lecz utrzymanie przyczółka na Guadalcanal wymagało długotrwałych walk na lądzie i morzu.