Mediterranean & North Africa · 8 Nov 1942 – 16 Nov 1942
Operatie Torch
Geallieerde landingen bij Casablanca, Oran en Algiers braken het verzet van Vichy-Frankrijk en brachten Marokko en Algerije op 16 november 1942 in geallieerde handen.
Full edition
The map is in the full edition.
Step through the battle phase by phase, with front lines and unit movements drawn on the terrain. All 50 battles, plus every past story.
First 7 days free, then $49.99 a year. Cancel before the week ends and you pay nothing.
Renews automatically until you cancel. By subscribing you agree to the Terms and Privacy Policy.
Already subscribed? Sign in
Operatie Torch bracht geallieerde troepen van 8 tot en met 16 november 1942 aan land in Frans-Marokko en Algerije. De operatie omvatte drie taakgroepen: de Amerikaanse Western Task Force landde bij Casablanca, terwijl de Center en Eastern Task Forces bij Oran en Algiers aan land gingen. De landingen openden een route naar Noord-Afrika vanuit het westen, in samenhang met de Britse opmars vanuit Egypte.
De Western Task Force landde op 8 november bij Mehdia–Port Lyautey, Fedala en Safi. Tot de eenheden behoorden het 60th Infantry Regiment bij Mehdia, de 3rd Infantry Division bij Fedala en het 47th Regimental Combat Team bij Safi. De Franse strijdkrachten van Vichy boden weerstand; de gevechten in Marokko omvatten ook een zeeslag voor de kust van Casablanca. Op 10 november had de Western Task Force haar landingsdoelen bereikt en stelling genomen voor een aanval op Casablanca. De stad capituleerde voordat een grootscheepse aanval begon.
De Center Task Force kreeg bij Oran te maken met kustbatterijen en Franse grondtroepen. Een poging de haveninstallaties in handen te krijgen mislukte, waarna Franse oorlogsschepen uit de haven uitvoeren; volgens het verslag van de Amerikaanse marine werden ze tot zinken gebracht of aan de grond gedreven. Het slagschip Rodney van de Britse marine beschoot Oran voorafgaand aan de capitulatie van de stad op 10 november. Bij Algiers ondervond de Eastern Task Force minder tegenstand, nadat een anti-Vichy-coup de Franse controle had ontwricht. Troepen van het 3rd Battalion, 135th Infantry van het Amerikaanse leger landden vanuit de torpedobootjager HMS Broke in de haven om te voorkomen dat installaties en schepen werden vernietigd. Algiers capituleerde op de avond van 8 november.
Admiraal François Darlan gelastte op 10 november een staakt-het-vuren voor de Franse strijdkrachten in Noord-Afrika. Daarna werkten de Franse Vichy-troepen daar met de geallieerden samen. De geallieerden brachten Marokko en Algerije in handen, maar Torch leidde niet onmiddellijk tot geallieerde controle over Tunesië. In de laatste dagen van de operatie begonnen geallieerde troepen naar Tunesië op te rukken; die opmars betekende niet dat Tunis al was veroverd. De landingen brachten ook problemen aan het licht op het gebied van verbindingen, logistiek en bevelvoering, vooral tijdens de aanval in Marokko.
Volgens de meldingen bedroegen de geallieerde verliezen 556 gesneuvelde en 837 gewonde Amerikanen, en 574 gesneuvelde Britten. De Franse Vichy-verliezen werden opgegeven als ten minste 1.346 gesneuvelden en 1.997 gewonden; Duitsland en Italië verloren ook onderzeeboten. Deze cijfers betroffen verliezen tijdens de gehele operatie, waaronder zeestrijd, en niet alleen grondgevechten. Torch eindigde op 16 november, toen de geallieerden de belangrijkste landingsgebieden in handen hadden en een bruggenhoofd hadden gevestigd van waaruit zij hun operaties oostwaarts konden voortzetten.