Pacific · 20 Oct 1944 – 31 Dec 1944
Leyte en de Golf van Leyte
Geallieerde troepen landden op 20 oktober 1944 op Leyte, versloegen de Japanse tegenaanval ter zee in de Golf van Leyte en maakten eind december een einde aan het georganiseerde Japanse verzet op het eiland.
Full edition
The map is in the full edition.
Step through the battle phase by phase, with front lines and unit movements drawn on the terrain. All 50 battles, plus every past story.
First 7 days free, then $49.99 a year. Cancel before the week ends and you pay nothing.
Renews automatically until you cancel. By subscribing you agree to the Terms and Privacy Policy.
Already subscribed? Sign in
Geallieerde troepen begonnen op 20 oktober 1944 te landen aan de oostkust van Leyte, na voorbereidende operaties door teams voor onderwatervernielingen en verkenning. Eenheden van het 6e Leger gingen bij Tacloban en Dulag aan land; de eerste landingen stuitten op weinig weerstand. De Japanners hadden ervoor gekozen verder landinwaarts, buiten het bereik van het scheepsgeschut, verdediging te voeren. Aan het einde van de eerste dag waren meer dan 130,000 geallieerde militairen aan land gebracht. De verovering van Leyte verschafte de geallieerden een steunpunt op de centrale Filipijnen en bedreigde de Japanse aanvoerroutes door de archipel. [1][4][8]
De Japanse Operatie Shō-Go bracht verschillende vlootverbanden in de richting van de Golf van Leyte. Op 23 oktober vielen Amerikaanse onderzeeboten de Centrale Strijdmacht aan in de Palawanpassage. Daarbij brachten ze de zware kruisers *Atago* en *Maya* tot zinken en beschadigden ze de *Takao*. Op 24 oktober vielen Amerikaanse vliegdekschipvliegtuigen de Centrale Strijdmacht aan in de Sibuyanzee en brachten het slagschip *Musashi* tot zinken. Ondanks de aanvallen zette de Japanse strijdmacht koers naar de Straat San Bernardino. [2][4]
In de nacht van 24 op 25 oktober versloegen eenheden van de Amerikaanse 7e Vloot de Japanse Zuidelijke Strijdmacht in de Straat Surigao. Tegelijkertijd lokte de Japanse Noordelijke Strijdmacht admiraal William Halsey’s 3e Vloot weg van de Golf van Leyte. De Centrale Strijdmacht voer door de Straat San Bernardino en bereikte op 25 oktober de wateren bij Samar. Amerikaanse escortevliegdekschipgroepen en hun ondersteunende schepen vochten tegen de sterkere Japanse strijdmacht; de Japanners trokken zich terug in plaats van door te stoten naar het landingsgebied. Amerikaanse vliegdekschipvliegtuigen vielen de Noordelijke Strijdmacht aan bij Kaap Engaño. Op 26 oktober was de Japanse vlootoperatie afgeslagen. [2][3][4]
De gevechten op het land gingen door na de zeeslagen. Het X en XXIV Korps van het 6e Leger rukten op over Leyte tegen het Japanse 35e Leger, terwijl Filipijnse guerrillastrijders de geallieerde operaties ondersteunden. De bergen, wegen en het moeilijke terrein op het eiland maakten dat de veldtocht langer duurde dan alleen de strijd om de bruggenhoofden. Het georganiseerde Japanse verzet op Leyte eindigde eind december, al gingen de guerrillagevechten daarna door. [1][3][8]
De veldtocht stelde Leyte veilig voor de geallieerden en bracht zware verliezen toe aan de resterende Japanse vloot. De bron over de veldslag op Leyte vermeldde 3,504 gesneuvelde, 11,991 gewonde en 183 vermiste geallieerden, tegenover 65,000 Japanse doden en 714–828 gevangenen. Een afzonderlijke schatting van de zeeslag vermeldde ongeveer 3,000 geallieerde en 12,000 Japanse doden. Deze totalen slaan op verschillende onderdelen van de gevechten en mogen niet worden opgevat als één op uniforme wijze samengesteld slachtoffercijfer. [1][3]