Western Europe · 19 Sept 1944 – 16 Dec 1944
Hürtgenwald
Amerikaanse troepen vochten van september tot december 1944 door het Hürtgenwald, maar slaagden er niet in de Roerdammen in te nemen voordat het Ardennenoffensief een einde aan de campagne maakte.
Full edition
The map is in the full edition.
Step through the battle phase by phase, with front lines and unit movements drawn on the terrain. All 50 battles, plus every past story.
First 7 days free, then $49.99 a year. Cancel before the week ends and you pay nothing.
Renews automatically until you cancel. By subscribing you agree to the Terms and Privacy Policy.
Already subscribed? Sign in
De gevechten in het Hürtgenwald duurden van 19 september tot 16 december 1944 en vonden plaats op bebost, heuvelachtig terrein ten oosten van de Belgisch-Duitse grens. Amerikaanse commandanten wilden de zuidelijke flank van de opmars bij Aken beschermen en uiteindelijk de Roer en de dammen bereiken. Duitse verdedigers gebruikten voorbereide stellingen, mijnen, artillerie en de beperkte wegen in het bos om de aanvallen te vertragen. Het terrein en het weer beperkten ook de inzet van Amerikaanse tanks en luchtsteun.
De eerste Amerikaanse pogingen begonnen in september. De 3e Pantserdivisie vocht langs de noordelijke rand van het bos bij Stolberg, terwijl de 9e Infanteriedivisie het bos binnendrong in de richting van het wegennet bij Hürtgen en Kleinhau. De divisie kwam niet verder dan de weg Lammersdorf–Hürtgen bij Jägerhaus. Vanaf 6 oktober viel de 9e Infanteriedivisie opnieuw aan, ditmaal in de richting van Schmidt. In tien dagen rukte ze ongeveer 3,000 yards op en verloor ze ongeveer 4,500 man. De 28e Infanteriedivisie nam de strijd over en viel op 2 november aan. Ze veroverde Vossenack en, op 3 november, Schmidt, maar tegenaanvallen van de 116e Pantserdivisie en de 89e Divisie heroverden Schmidt de volgende dag en dreven de Amerikanen tegen 8 november terug over de Kall-kloof.
Op 16 november viel de 4e Infanteriedivisie aan tijdens Operatie Queen. Het 22e Infanterieregiment vocht 18 dagen lang, terwijl het 12e Infanterieregiment hielp de zuidelijke flank te beveiligen. Duitse eenheden, waaronder de 275e Infanteriedivisie, boden vanuit voorbereide stellingen weerstand. De opmars van het 22e Regiment naar Grosshau werd in yards gemeten; Duitse artillerie en tegenaanvallen veroorzaakten zware verliezen. Op 25 november hervatte het regiment zijn aanval met pantserwagens, artillerie en genietroepen; Duits vuur dreef de infanterie terug het bos in. Amerikaanse troepen namen Grosshau laat op 29 november in. De 8e Infanteriedivisie veroverde Hürtgen op 28 november en begin december namen de 5e Pantserdivisie en het 2e Rangerbataljon Bergstein en Heuvel 400 in.
Op 16 december waren Amerikaanse troepen door het bos opgerukt tot aan de Roer tussen Düren en Bergstein, maar de campagne leverde hun de Roerdammen niet op. De aanval van de 78e Infanteriedivisie op de dammen, begonnen op 13 december, liep vast bij Kesternich. Volgens de bronnen bedroegen de Amerikaanse verliezen ongeveer 33,000, met schattingen tot 55,000; het totaal omvatte gevechtsverliezen en niet-gevechtsverliezen. De Duitse verliezen werden op ongeveer 28,000 geschat. Het Amerikaanse offensief eindigde op 16 december, toen het Duitse Ardennenoffensief begon. Omdat de dammen in Duitse handen bleven en de verliezen zo hoog waren, wordt de strijd doorgaans als een Duitse defensieve overwinning beschouwd. De Amerikaanse operaties tegen de dammen werden in februari 1945 hervat.