Atlantic · 24 May 1941 – 27 May 1941
Jacht op de Bismarck
Na het verlies van HMS Hood in de Straat Denemarken achtervolgde de Koninklijke Marine het Duitse slagschip Bismarck en bracht het tot zinken in de Noord-Atlantische Oceaan, voordat het de veiligheid van het bezette Frankrijk kon bereiken.
Full edition
The map is in the full edition.
Step through the battle phase by phase, with front lines and unit movements drawn on the terrain. All 50 battles, plus every past story.
First 7 days free, then $49.99 a year. Cancel before the week ends and you pay nothing.
Renews automatically until you cancel. By subscribing you agree to the Terms and Privacy Policy.
Already subscribed? Sign in
In mei 1941 lanceerde de Duitse Kriegsmarine Operatie Rheinübung om de geallieerde aanvoerroutes over de Noord-Atlantische Oceaan af te snijden. Het pas in dienst gestelde slagschip Bismarck, onder bevel van kapitein Ernst Lindemann en met de vlag van vlootcommandant admiraal Günther Lütjens in top, liep samen met de zware kruiser Prinz Eugen uit de Oostzee. Britse maritieme verkenningsvluchten en verzetsberichten volgden de oorlogsschepen tot in de Noorse wateren. Dit bracht admiraal Sir John Tovey ertoe de Home Fleet vanuit Scapa Flow te mobiliseren en patrouilles van zware kruisers langs de noordelijke toegangen tot de Atlantische Oceaan uit te zetten.
Op de avond van 23 mei ontdekten de zware kruisers HMS Norfolk en HMS Suffolk de Duitse formatie in de Straat Denemarken en volgden haar met radar. Bij het aanbreken van de dag op 24 mei onderschepte het eskader van viceadmiraal Lancelot Holland — bestaande uit de slagkruiser HMS Hood en het gloednieuwe slagschip HMS Prince of Wales — de Duitse schepen. Tijdens het daaropvolgende artillerieduel ontplofte een granaat van 38 centimeter van de Bismarck in de achterste munitieopslag van de Hood, waardoor de slagkruiser met meer dan 1,400 officieren en manschappen verloren ging. De Prince of Wales werd meerdere malen getroffen en brak het gevecht af, maar haar tegenvuur trof de voorste brandstoftanks van de Bismarck en zette ketelruimten onder water. Daardoor nam de snelheid van het Duitse slagschip af en moest Lütjens de uitbraak naar de Atlantische Oceaan afbreken en koers zetten naar Saint-Nazaire.
Vastbesloten de Bismarck te vernietigen, zette de Admiraliteit alle beschikbare zware eenheden in op de Atlantische Oceaan en gaf zij viceadmiraal James Somervilles Force H opdracht vanuit Gibraltar noordwaarts te varen. Later op 24 mei draaide Lütjens de Bismarck kort naar haar achtervolgers, zodat de Prinz Eugen ongemerkt kon wegkomen naar het centrale deel van de Atlantische Oceaan. Een eerste aanval van Fairey Swordfish-torpedobommenwerpers, gestart vanaf het vliegdekschip HMS Victorious, trof rond middernacht de pantsergordel van de Bismarck en veroorzaakte lichte schade. Vroeg op 25 mei verbrak de Bismarck het radarcontact met de Britse kruisers die haar volgden door een ruime draai te maken. Zo voer zij meer dan dertig uur onopgemerkt richting Frankrijk.
Op 26 mei keerde het tij in de zoektocht. Om 10:30 uur ontdekte een Catalina van het RAF Coastal Command de Bismarck, ongeveer 700 mijl ten westen van Brest. HMS Ark Royal van Force H lanceerde een eerste torpedoaanval met vijftien Swordfish-toestellen, die bij vergissing HMS Sheffield aanvielen zonder schade aan te richten. Een tweede aanval op de Bismarck, bij schemering en in zwaar weer, bleek fataal: een torpedo van 18 inch ontplofte tegen de achtersteven van de Bismarck en blokkeerde haar dubbele roeren terwijl zij 12 graden naar bakboord draaiden. Het oorlogsschip werd onbestuurbaar en begon onregelmatig naar het noord-noordwesten te varen, recht op de oprukkende slagschepen van admiraal Tovey af.
Op de ochtend van 27 mei naderden de Britse slagschepen HMS King George V en HMS Rodney, samen met de zware kruisers Norfolk en Dorsetshire, tot op zeer korte afstand. Britse salvo's schakelden stelselmatig de vuurleidingsposten en de hoofdbatterijtorens van de Bismarck uit. Het gehavende oorlogsschip was veranderd in een brandend wrak en kon niet meer terugschieten. De bemanning bracht de Bismarck tot zinken en de Dorsetshire torpedeerde haar om 10:36 uur. Het schip zonk met meer dan 2,100 Duitse officieren en bemanningsleden aan boord.